
چرا گرمکنهای حمام را تحت آزمایشهای دمای بالا و رطوبت زیاد قرار میدهیم؟
باید صادق باشیم: حمامها برای لوازم الکترونیکی، محیط بسیار سختی هستند. در اینجا، بخارات غلیظ، پاشیدن آب به طور تصادفی، و تغییرات ناگهانی دما وجود دارد؛ دما میتواند در عرض حدود ده دقیقه از دمای منفی به دمای بالا برسد.
وقتی که روی یک گرمکن علامت “IP55” را میبینید، به نظر میرسد که این یک کد فنی خستهکننده است. اما در واقع، این علامت به این معناست که گرمکن نباید در همان لحظهای که شما دوش گرم میگیرید، از کار بیفتد. این گرمکنها طوری طراحی شدهاند که از ورود گرد و غبار جلوگیری کنند و در برابر پاشش آب از هر زاویهای مقاومت کنند.
جنبههای پنهان بخار آب
نکته مهم درباره بخار آب این است که این ماده قابلیت تغییر شکل دارد. آب مایع را میتوان به راحتی مسدود کرد، اما بخار؟ بخار راهی برای ورود پیدا میکند. این بخار از کوچکترین شکافها وارد بدنه گرمکن میشود و روی سیمها و ترمینالهای لامپ تجمع میکند.
اگر این درزبندها کاملاً محکم نباشند، اکسیداسیون رخ میدهد. این در واقع به معنای زنگ زدن و فرسوده شدن فلزات است. وقتی این اتفاق میافتد، جریان الکتریسیته با مشکل مواجه میشود، گرمکن دچار گرمای بیش از حد میشود، و لامپ نیز زودتر از حد معمول خراب میشود.
برای جلوگیری از این مشکل، ما گرمکنها را تحت آزمایشهای دمای بالا و رطوبت زیاد قرار میدهیم. در واقع، ما گرمکنها را در محیطی با دمای بالا و رطوبت زیاد قرار میدهیم تا ببینیم کجاها ضعیف هستند. اگر درزبندها دچار مشکل شوند، ما میخواهیم این اتفاق در آزمایشگاه رخ دهد، نه در خانه شما.
واقعیت مربوط به قطعات فیزیکی
رسیدن به استاندارد IP55 نیازمند استفاده از مواد ویژه است. ما از درزبندها و پوششهایی استفاده میکنیم که واقعاً مانع ورود آب میشوند. همچنین، ما مطمئن میشویم که لامپها در جایی قرار داشته باشند که آب نتواند در اطراف قطعات الکتریکی جمع شود.
ما زمان زیادی را صرف بررسی نقاطی میکنیم که گرمکن با دیوار در تماس است؛ معمولاً از همین نقاط، نشتها شروع میشوند.
اما مشکل اینجاست که لاستیکها برای همیشه مقاوم نیستند؛ آنها شکننده میشوند و گرما باعث ترک خوردن آنها میشود. به همین دلیل، آزمایشهای پیری بسیار مهم هستند. ما باید دقیقاً بدانیم که این مواد چه زمانی دچار مشکل میشوند، تا بتوانیم از موادی استفاده کنیم که مقاومتر باشند.
تعادل بین مزایا و معایب
در اینجا، تعادلی بین مزایا و معایب وجود دارد. وقتی که یک دستگاه را به اندازه کافی محکم ببندیم تا آب وارد آن نشود، در واقع گرما را نیز درون دستگاه حبس میکنیم. در نتیجه، جریان هوای طبیعی که در یک گرمکن باز وجود دارد، از بین میرود. بنابراین، در حالی که دستگاه در برابر آب مقاوم است، داخل آن بسیار گرم میشود.
برای حل این مشکل، ما فقط به بهترین نتیجه امیدوار نمیشویم؛ ما از سیمهایی استفاده میکنیم که بتوانند در برابر گرما مقاومت کنند. این یک تعادل است، اما تنها راه برای اطمینان از گرم ماندن دستگاه، بدون نگرانی درباره قطعات فیزیکی، همین است.